Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ’ Category


Επισκέπτη μου καλησπέρα
Σε βλέπω να ετοιμάζεσαι για τριήμερο και καλά θα κάνεις.Θα ήθελα να πώ κάποια πράγματα για δυο ανθρώπους της λογοτεχνίας..που στην εφηβεία μου τουλάχιστον έπαιξαν κάποιο ρόλο.Σαν σήμερα ο ένας γεννήθηκε και ο άλλος πέθανε

ΤΖΩΝ ΣΤΑΙΝΜΠΕΚ

Ο Τζον Έρνστ Στάινμπεκ γεννήθηκε στο Σαλίνας Βάλλευ των, ΗΠΑ, 27 Φεβρουαρίου 1902 – ένας από τους σημαντικότερους Αμερικάνους συγγραφείς του 20ού αιώνα. Το 1962 τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Εκτός από μυθιστορήματα,
έγραψε και αρκετά θεατρικά, διηγήματα, δοκίμια και σενάρια. Πολλά από
τα έργα του είναι επηρεασμένα από τις κοινωνικοπολιτικές ιδέες του συγγραφέα.
Κάποια από αυτά μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο και τη θεατρική σκηνή,
με μεγάλη επιτυχία.


Η μητέρα του, Όλιβ, ήταν δασκάλα και του μετέδωσε την αγάπη για τα
βιβλία και τη λογοτεχνία. Στην  βιβλιοθήκη της οικογένειας υπήρχαν
κλασικοί συγγραφείς, όπως
Φλομπέρ και Ντοστογιέφσκι

Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, αλλά δεν ήταν ιδιαίτερα επιμελής. Το 1925 εγκατέλειψε τις σπουδές του χωρίς να πάρει πτυχίο και μετακόμισε στη Νέα Υόρκη με τη φιλοδοξία να γίνει συγγραφέας.Το 1926 επέστρεψε στην Καλιφόρνια, απογοητευμένος από την πορεία του στη Νέα Υόρκη. 1930
ο Στάινμπεκ και η πρώτη του σύζυγος, Κάρολ Χένιγκ θα εγκατασταθούν στο Πασίφικ Γκρόουβ . Τα πρώτα του έργα,
Το χρυσό κύπελλο , Τα λιβάδια του Παραδείσου  και Σε έναν άγνωστο θεό δεν κατάφεραν να τραβήξουν την προσοχή.

Το 1935 εκδόθηκε το έργο του Tortilla Flat που έκναε αίσθηση και επιτυχία παράλληλα. Ένα βιβλίο που παρουσίαζε τις ζωές των φτωχών ισπανόφωνων εργατών στο Μόντερεϋ της Καλιφόρνιας, πολύ καλές κριτικές και μεταφέρθηκε στη και μεγάλη οθόνη. Ακολούθησαν τα έργα Άνθρωποι και ποντίκια 1937 και Τα σταφύλια της οργής  1939, που θεωρείται από πολλούς το καλύτερό του μυθιστόρημα . Το 1940 τιμήθηκε με το βραβείο Πούλιτζερ. Το έργο αυτό αφηγείται την ιστορία μιας οικογένειας φτωχών αγροτών της Οκλαχόμα, που χάνουν τη γη τους και μεταναστεύουν στην Καλιφόρνια την εποχή της μεγάλης οικονομικής κρισης όπου και γίνονται θύματα εκμετάλλευσης. Την εποχή εκείνη Τα σταφύλια της οργής
θεωρήθηκαν έργο  επαναστατικό, που ασκούσε έντονη κοινωνική κριτική.
Αργότερα έγινε τεράστια κινηματογραφική επιτυχία με σκηνοθέτη τον Τζον Φόρντ και πρωταγωνιστή τον Χένρυ Φόντα.


1941 ο Στάινμπεκ πηγαίνει στη Νέα Υόρκη με την τραγουδίστρια Γκόντολυν Κόγκερ . Την ίδια χρονιά εκδόθηκε το Η Θάλασσα του Κορτέζ  το οποίο έγραψε μαζί με τον φίλο του και βιολόγο Έντουαρντ Ρίκετς . Ήταν μια περιγραφή του ταξιδιού και της ερευνάς τους στον Κόλπο της Καλιφόρνιας,
που είναι γνωστός και ως Θάλασσα του Κορτέζ.Μετά από το ταξίδι αυτό και απέκτησε μια πιο
οικολογική φιλοσοφία της ζωής. 

Μετά το διαζύγιό του από την Χένιγκ, ο Στάινμπεκ και η Κόγκερ παντρεύτηκαν και απέκτησαν δύο γιους, τον Τόμας και τον Τζον.

Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο Στάινμπεκ εργάστηκε σαν πολεμικός ανταποκριτής για την εφημερίδα Χέραλντ Τρίμπιουν  της Νέας Υόρκης. Εκείνη την περίοδο έγραψε το αντιπολεμικό The Moon is Down , ενώ το Once There Was a War, που εκδόθηκε το 1958, ήταν μια συλλογή των άρθρων του ως πολεμικού ανταποκριτή.

Το 1946 πήρε διαζύγιο από την Κόγκερ. Το 1950 παντρεύτηκε την Ελέιν Άντερσον  η οποία έμεινε μαζί του μέχρι το τέλος της ζωής του.

Το 1952 εκδόθηκε το Ανατολικά της Εδέμ   μυθιστόρημα με συμβολικές αναφορές στη βιβλική
ιστορία του Κάιν και του Άβελ, το οποίο έγινε και ταινία με
πρωταγωνιστή τον Τζέημς Ντην. Το τελευταίο του μυθιστόρημα ήταν το, Ο Χεμώνας της Διχόνοιας, αποτελεί μια κριτική ματιά στον υλισμό της σύγχρονης αμερικανικής κοινωνίας.

Το 1962 βραβεύτηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. και στις 20 Δεκεμβρίου του 1968 πέθανε στη Ν.Υόρκη. Οι στάχτες του μεταφέρθηκαν στο νεκροταφείο Garden of Memories στην Καλιφόρνια.

Η αφεντιά μου ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με το έργο του στην ηλικία των 15 ετών όταν διάβασα το ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΗΣ ΕΔΕΜ στα αγγλικά μια και προετοιμαζόμουν για το Λόουερ του Καίμπριτζ.Αυτό ήταν αγόρασα αμέσως ΤΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ και ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΠΟΝΤΙΚΙΑ..το δεύτερο έγινε και ταινία με το Ρόμπερτ Μπλαιηκ.


Σενάρια που έγραψεThe Forgotten Village 1941

Viva Zapata! 1952..Πρωταγωνιστούσε ο Μέγας Μάρλον Μπράντο

Θεατρικά

Burning Bright 1950

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1859 . Η οικογένεια του πατέρα του ήταν οικογένεια λογίων. Ο προπάππος του Παναγιώτης Παλαμάς (1722-1803) είχε ιδρύσει στο Μεσολόγγι την περίφημη "Παλαμαία Σχολή" και ο παππούς του Ιωάννης είχε διδάξει στην Πατριαρχική Ακαδημία της Κωνσταντινούπολης.

Όταν ήταν 6 χρονών έχασε και τους δύο γονείς του σε
διάστημα σαράντα ημερών (Δεκέμβριος 1864-Φεβρουάριος 1865). Στενοί
συγγενείς ανέλαβαν τότε τα τρία παιδιά της οικογένειας.Στα δύσκολα αυτά χρόνια επειρεάστηκε πολύ ο ψυχισμός του πράγμα που φάνηκε και στο έργο του

Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα το 1875, και γράφτηκε στην Νομική Σχολή.Εγκατέλειψε τις σπουδές του αποφασισμένος να ασχοληθεί με τη λογοτεχνία. Το πρώτο του ποίημα το είχε γράψει σε ηλικία μόλις 9 ετών, "ποίημα για γέλια", όπως το χαρακτήρισε αργότερα ο ίδιος. Από το 1875 δημοσίευε σε εφημερίδες και περιοδικά διάφορα ποιήματα και το 1876 συμμετείχε στον Βουτσιναίο ποιητικό διαγωνισμό με την ποιητική συλλογή Ερώτων Έπη, σε καθαρεύουσα.
Η συλλογή απορρίφθηκε με τον χαρακτηρισμό "λογιωτάτου γραμματικού
ψυχρότατα στιχουργικά γυμνάσματα"
. Η πρώτη του  έκδοση ήταν το
1878 το ποίημα "Μεσολόγγι". Από το 1898 εκείνος και οι δύο φίλοι και συμφοιτητές του Νίκος Καμπάς και Γεώργιος Δροσίνης
άρχισαν να συνεργάζονται με τις πολιτικές-σατιρικές εφημερίδες
"Ραμπαγάς" και "Μη χάνεσαι". Είχαν καταλάβει την
παρακμή του αθηναϊκού ρομαντισμού
και με το έργο τους παρουσίαζαν μια νέα ποιητική πρόταση, που ενόχλουσε τους παλαιότερους ποιητές:

Το 1886 δημοσιεύτηκε η πρώτη του ποιητική συλλογή Τραγούδια της Πατρίδος μου στη δημοτική γλώσσα. Το 1887 παντρεύτηκε την  Μαρία Βάλβη, με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά. Το 1889 δημοσιεύτηκε ο Ύμνος εις την Αθηνάν,
αφιερωμένος στη γυναίκα του, για τον οποίο βραβεύτηκε στον Φιλαδέλφειο
ποιητικό διαγωνισμό την ίδια χρονιά. Του ανατέθηκε η σύνθεση του Ύμνου των Ολυμπιακών Αγώνων, του 1896. Το 1898, μετά τον θάνατο του γιού του Άλκη σε ηλικία τεσσάρων ετών, δημοσίευσε την ποιητική σύνθεση "Ο Τάφος". Το 1897 διορίστηκε γραμματέας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, θέση που είχε μέχρι το 1928. Απο το1897 άρχισε να δημοσιεύει τις σημαντικότερες
ποιητικές του συλλογές και συνθέσεις, όπως οι "Ίαμβοι και Ανάπαιστοι"
(1897), "Ασάλευτη Ζωή" (1904), "ο Δωδεκάλογος του Γύφτου" (1907), "Η
Φλογέρα του Βασιλιά" (1910). Το 1918 του απονεμήθηκε το Εθνικό Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών, ενώ το 1930 έγινε πρόεδρος της Ακαδημίας  Αθηνών.

Πέθανε στις 27 Φεβρουαρίου του 1943,
έπειτα από σοβαρή ασθένεια, 40 ημέρες μετά τον θάνατο της συζύγου του
(τον οποίο δεν είχε πληροφορηθεί επειδή και η δική του υγεία ήταν σε
κρίσιμη κατάσταση). Η κηδεία του έμεινε ιστορική καθώς, μπροστά σε
έκπληκτους Γερμανούς κατακτητές, χιλιάδες κόσμος τον συνόδευσε στην
τελευταία του κατοικία, στο Α΄ νεκροταφείο Αθηνών, ψάλλοντας τον εθνικό ύμνο.

Η οικία του Παλαμά στην Πάτρα σώζεται ως σήμερα, στην οδό Κορίνθου.
Όταν εκείνος έφυγε από την Πάτρα, το σπίτι ενοικίασε η οικογένεια Σεράο
από την Ιταλία και εκεί γεννήθηκε η μεγάλη Ιταλίδα πεζογράφος Ματθίλδη Σεράο. Σήμερα στεγάζεται εκεί το Ίδρυμα Κωστή Παλαμά.

     ΠΟΙΗΜΑΤΑ

  • Τραγούδια της πατρίδος μου (1886)
  • Ύμνος εις την Αθηνάν (1889)
  • Τα μάτια της ψυχής μου (1892)
  • Ίαμβοι και ανάπαιστοι (1897)
  • Τάφος (1898)
  • Οι χαιρετισμοί της Ηλιογέννητης (1900)
  • Η ασάλευτη ζωή (1904)
  • Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου (1907)
  • Η φλογέρα του Βασιλιά (1910)
  • Οι καημοί της λιμνοθάλασσας (1912)
  • Σατιρικά Γυμνάσματα (1912)
  • Η πολιτεία και η μοναξιά (1912)
  • Βωμοί (1915)
  • Τα παράκαιρα (1919)
  • Τα δεκατετράστιχα (1919)
  • Οι πεντασύλλαβοι- Τα παθητικά κρυφομιλήματα- Οι λύκοι- Δυό λουλούδια από τα ξένα (1925)
  • Δειλοί και σκληροί στίχοι (1928)
  • Ο κύκλος των τετράστιχων (1929)
  • Περάσματα και χαιρετισμοί (1931)
  • Οι νύχτες του Φήμιου (1935)
  • Βραδινή φωτιά (1944, μεταθανάτια έκδοση επιμελημένη από τον γιό του Λέανδρο)

    ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ

  • Θάνατος παληκαριού, διήγημα, (1901)
  • Διηγήματα, 1920

   
       ΘΕΑΤΡΟ

       Τρισεύγενη (1903)

Ήταν υποψήφιος για το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνείας 2 φορές


"Η μεγαλοσύνη τών εθνών δὲ μετριέται με το στρέμμα.

Μὲ της καρδιάς το πύρωμα μετριέται και το αίμα."

Φαντασία

Φαντασία δέσποινα, ἔλα,
τρέξε πρωτοστάτη Νοῦ,
σύρτε ἀδάμαστες δουλεῦτρες,
ὦ νεράιδες τοῦ Ρυθμοῦ,
κι ἀπ᾿ τοῦ πόθου τὰ βαθιά,
τὰ ψηλὰ τοῦ λογισμοῦ
φέρτε, φέρτε, τοῦ μαρμάρου
τ᾿ ἄνθια καὶ τοῦ χρυσαφιοῦ,
τὰ λαμπρόηχα λόγια φέρτε,
καὶ ρυθμίστ᾿ ἕνα παλάτι
καὶ στυλῶστε μέσα ἐκεῖ
τοῦ Ἡλίου τὸ εἴδωλο, καὶ κεῖνο
ὑπερούσια καμωμένο
ἀπὸ ἡλιοφεγγοβολή.

Γύριζε

«Γύριζε, μὴ σταθῇς ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη,
ὁ ψεύτης εἴδωλο εἶν᾿ ἐδῶ, τὸ προσκυνᾷ ἡ πλεμπάγια,
ἡ Ἀλήθεια τόπο νὰ σταθῇ μιὰ σπιθαμὴ δὲ θἄβρῃ.
Ἀλάργα. Μόρα τῆς ψυχῆς τῆς χώρας τὰ μουράγια.
Ἀπὸ θαμποὺς ντερβίσηδες καὶ στέρφους μανταρίνους
κι ἀπὸ τοὺς χαλκοπράσινους ἡ Πολιτεία πατιέται.
Χαρὰ στοὺς χασομέρηδες! Χαρὰ στοὺς ἀρλεκίνους!
Σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ρωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται.
Δὲν ἔχεις, Ὄλυμπε, θεούς, μηδὲ λεβέντες ἡ Ὄσσα,
ραγιάδες ἔχεις, μάννα γῆ, σκυφτοὺς γιὰ τὸ χαράτσι,
κούφιοι καὶ ὀκνοὶ καταφρονοῦν τὴ θεία τραχιά σου γλώσσα,
τῶν Εὐρωπαίων περιγελᾷ καὶ τῶν ἀρχαίων παλιάτσοι.
Καὶ δημοκόποι Κλέωνες καὶ λογοκόποι Ζωίλοι,
καὶ Μαμμωνᾶδες βάρβαροι, καὶ χαῦνοι λεβαντίνοι.
λύκοι, ὦ κοπάδια, οἱ πιστικοὶ καὶ ψωριασμένοι οἱ σκύλοι
κι οἱ χαροκόποι ἀδιάντροποι καὶ πόρνη ἡ Ρωμιοσύνη!»


Τα ποιήματα τα δυο τελευταία είναι αντιγραφή με τονισμό της εποχής.


Καλό βράδυ επισκέπτη μου θα τα πούμε πάλι

Φιλιά Πολλά Και Διάφορα

Τυφώνας Ελ Νιόνιο

The Ghost Of Tom Joad – Bruce Springsteen

ta diodia – sokratis malamas

11TO PELAGO EINAI BA8Y – MANOS XATZIDAKIS

Read Full Post »