WARHORSE…ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΓΙΑ HARD ROCK ΚΑΒΑΛΑΡΗΔΕΣ

WARHORSE : WARHORSE (1970)

LABEL : VERTIGO 

ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ : AKARMA

Τέλη δεκαετίας 60 ,αρχές 70 ένα καινούργιο μουσικό είδος αρχίζει να κάνει την εμφανισή του και η εξάπλωση του είναι ραγδαία..ψυχεδελικό progressive hard-rock. Ο Nick Simper μπασσίστας   των Deep Purple και ιδρυτική τους μορφή αποφασίζει μετά απο διαφωνίες να αφήσει το γκρούπ και μαζί με τους παλιόφιλους και “συμπολεμιστές” στους Marsha Hunt Band τον κιθαρίστα Ged Peck και τον ντράμερ Mac Poole να δημιουργήσει τους WARHORSE. Για τα φωνητικά κλήθηκε ο Ashley Holt ενώ για τα keybords ο ένας και μοναδικός Rick Wakeman (YES). Η συνεργασία με τον Wakeman δε κράτησε και πολύ και ο τελευταίος αποχώρησε απο το συγκρότημα κατα τη διάρκεια των ηχογραφήσεων για να τον αντικαταστήσει ο Frank Wilson.

Το πρώτο άλμπουμ των WARHORSE ήταν γεγονός και κυκλοφόρησε στην ετικέτα της VERTIGO της εταιρείας των BLACK SABBATH , GENTLE GIANT , COLOSSEUM , KRAFTWERK , JADE WARRIOR μεταξύ άλλων.Όλα τα τραγούδια εκτός απο το St.Louis (κομμάτι των EASYBEATS) ήταν συνθέσεις των μελών του συγκροτήματος. Το ύφος απειλητικό και επικό προιδέαζε πως ίσως είχαμε να κάνουμε με μια πιο progressive και πιο ψυχεδελική έκδοση των SABBATH. Πολύ καλά τραγούδια σαν τα VULTURE BLOOD και BURNING με τα πλήκτρα να τρέχουν και τα αγριεμένα φωνητικά του Holt να απογειώνουν θυμιζαν στον ακροατή πόσο είχε συμβάλει στον πρώιμο ήχο των Purple o Simper. Κλασσικό hard rock όπως απαιτούσε η τότε μόδα το Ritual ενώ η επική μελαγχολία του Solitude δε σε άφηνε καθόλου αδιάφορο.Ευχάριστο δείγμα prog-pop ήταν και το Miss Jane το οποίο περιέχεται μόνο στην επανέκδοση του άλμπουμ απο την AKARMA  σαν demo  ηχογράφηση με τη συμμετοχή του Wakeman. Ναι μεν το άλμπουμ ήταν καλό αλλά δυστυχώς η εποχή έσφιζε απο συγκροτήματα  του είδους και σχεδόν όλα έβγαζαν καλούς δίσκους. Ο ήχος δεν ήταν τόσο εμπορικός για να πιάσει ψηλές θέσεις σε καταλόγους επιτυχιών και η εταιρεία είχε αρχίσει να μουρμουράει.

WARHORSE : RED SEA (1972)

LABEL : VERTIGO

ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ : AKARMA

O Ged Peck αντικαθίσταται απο τον Pete Parks αφού θέλει να περπατήσει σε άλλους μουσικούς δρόμους ενώ ο Mac Poole δίνει την θέση του στον ηθοποιό ,συγγραφέα και ντράμερ Barney James. Το συγκρότημα αποφασίζει να κάνει τον ήχο του λίγο πιο εύπεπτο μήπως και γνωρίσει την επιτυχία.Καλά τραγούδια υπαρχουν κι εδώ όπως το “ραδιοφωνικό” Red Sea ή το σχεδόν οκτάλεπτο Back In Time , το soul-rock Confident But Wrong και το “αλα Spencer Davis” Syhilla. Ωραίο δείγμα λυρικής ροκ μπαλάντας με πιάνο είναι το Feeling Better ενώ υπάρχει και μια πολύ καλή διασκευή στο κλασσικό I Who Have Nothing. Η τύχη τους γύρισε και πάλι τη πλάτη και επιτυχία δε γνώρισαν,έφυγαν απο την εταιρεία και η αυλαία κατέβηκε. Κάποιες φορές υπάρχει και στη μουσική ένα είδος ετεροχρονισμένης δικαιοσύνης και έτσι όταν τα άλμπουμς επανεκδόθηκαν απο την AKARMA έκαναν αρκετά ικανοποητικές πωλήσεις και θεωρούνται δίκαια κατα τη γνώμη μου πολύ καλά δείγματα αυτού του είδους μουσικής που αναφέραμε στην αρχή.

Με το ίδιο όνομα εμφανίστηκε αργότερα κι ένα Αμερικάνικο heavy metal συγκρότημα αλλά δεν αξίζει καν το κόπο να αναφερθούμε σε αυτό.

Ο λόγος που φιλοξενήθηκαν οι WARHORSE στο ΠΑΛΙΟ ΜΟΥ ΠΛΑΤΟ είναι το ότι αυτές τις μέρες προβάλλεται η ταινία του Σπίλμπεργκ που έχει τίτλο ίδιο με το όνομα του γκρουπ κι έτσι τους θυμήθηκα.

Advertisement