Γειά σας Αδέλφια
Τις οπαδικές μου αδυναμίες εις την Ιβηρικήν χερσόνησο τις γνωρίζετε.Άρρωστος Μπαρτσελώνα, μπορει να διαβάσει και κανένας αμύητος ποτε δε ξέρεις,άρα τυπικά αντι-Ρεάλ.
Ξεκαθαρίζω όμως κάτι απο την αρχή γιατι έχει σημασία
Για μένα η Ρεάλ δεν είναι ομάδα σύμβολο κανενός φασιστικού καθεστώτος,σύμφωνοι ο δικτάτορας Φρανκο,πίσσα στα κοκκαλά του,την υποστήριξε και τη στήριξε.Σύμφωνοι έχει ευνοηθεί απο πολλούς νόμους απο το παράθυρο,διαβάστε το ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΙ ΜΠΑΛΑ ΠΑΙΖΕΙΣ του Διονύση Ελευθεράτου και θα καταλάβετε,αλλά ή αλήθεια παραμένει…είναι ένας τεράστιος σύλλογος γεμάτος τρόπαια με παρα πολλούς φίλους ανα τον πλανήτη και πάντα πρόσφερε θέαμα,πάντα ήθελε να προσφέρει γιατι για τον μέσο Μαδριλένο το ποδόσφαιρο ήταν θέαμα!
Δε μπαίνω σε πολιτικές κόντρες,μιλάω καθαρά για το άθλημα και στο ποδόσφαιρο η Ρεάλ έχει γράψει τη δική της ιστορία και μάλιστα με χρυσά γράμματα.Αυτό που με έβρισκε βέβαια αντίθετο ήταν η συχνά προκλητική επίδειξη βεντετισμού και χλιδής που έβγαζαν προς τα έξω κάποιες απο τις διοικησεις της.”Έχουμε ένα σκασμό λεφτά και πέρνουμε τους καλύτερους παίκτες” ήταν και μάλλον είναι ακόμα η νοοτροπία όποιων διοικούν τους Γκαλάκτικος.
Σπουδαία ονόματα πέρασαν έφεραν και τίτλους αλλα όχι πάντα.Ειδικά τα τελυταία χρόνια η “μισητή” αντίπαλος Μπάρτσα έχει το πάνω χέρι.Με προέδρους της φιλοσοφίας “η ομάδα είναι οικογένεια και φροντίζουμε τα δικά μας παιδιά πρωτα” με προπονητή της νοοτροπίας “πρώτα κοιτάμε να παιξουμε καλή μπαλα κι αν το καταφέρουμε θα ρθουν και οι τίτλοι” και με τη συντριπτική πλειοψηφία των παικτών να αισθάνονται σαν στο σπίτι τους στη Βαρκελώνη και να μιλάνε μέσα στο γήπεδο κι όχι οπουδήποτε θα προσελκύσουν κάμερες και μικρόφωνα.
Καμμιά βεντέτα του “εγώ και κανένας άλλος”δε φτούρησε στους Μπλαουγκράνα όσο μεγάλο όνομα κι αν ήταν,κανένας δεν ήταν το κέντρο του κόσμου το κέντρο του κόσμου ήταν η Μπλε και κόκκινη φανέλα.Απο Μαραντόνα μέχρι Ρονάλντο κι απο Ριβάλντο και Ροναλντίνιο μέχρι Ιμπραίμοβιτς κανένας δεν έκανε τους άλλους να ακολουθούν,απλά έπρεπε να ακολουθήσει εκείνος την ομάδα,όποιος δεν ήθελε…υπήρχαν κι αλλού πορτοκαλιές!
Η Ρεάλ ήταν ανέκαθεν βεντετομάζωμα που όπως προανέφερα μάζευε τίτλους αλλά το ποδόσφαιρο έχει αλλάξει πια,μια ομάδα είναι πολλά περισσότερα απο ένα σύνολο παικτών. Πολλά ντέρμπυ έχουν διεξαχθει τα δύο τελευταία χρόνια ανάμεσα στα δυο αυτά μεγαθήρια, εκτός απο το πρωτάθλημα συγκρούστηκαν σε κύπελλο,Τσάμπιονς Λήγκ και Σούπερ Καπ Ισπανίας. Αντικειμενικά να το δει κανείς κάπου το πράμα αρχίζει να κουράζει το μέσο ποδοσφαιρόφιλο μια και όπως δείχνουν τα πράγματα καμμιά ομάδα αυτή τη στιγμή δε μπορεί να κοιτάξει Μαδριλενους και Καταλανούς κατάματα,εντάξει εκπλήξεις υπάρχουν και θα υπάρχουν αλλα γενικά η διαφορά είναι μάλλον μεγάλη.
Ναι κατα κάποιο τρόπο “κούρασε” το Ελ Κλάσσικο, ναι κατα κάποιο τρόπο “κούρασε” η αιώνια τιτανομαχία πως να το κάνουμε το καλό για το ποδόσφαιρο θα ήταν να υπήρχαν κι άλλοι ισάξιοι αντίπαλοι τόσο σε Ισπανία όσο και σε Ευρώπη για να δούμε και πιο ενδιαφέρον Τσάμπιονς Λήγκ.
Αλλα ρωτάω…όλοι αυτοί που γράφουν ότι κουράστηκαν με το Ελ Κλάσσικο γιατι μας πρήζουν τα συκώτια με τις μάχες Ολυμπιακού -Παναθηναικού?Μήπως γιατι αυτές δεν έχουν κουράσει? Γιατί μας έχουν ζαλίσει τον έρωτα με τη διαιτητολαγνεία και με τα όποια παρασκήνια πίσω απο τη διαιτησία?Νομίζουν ότι η Βασσαριάδα ή η Πιλάβιάδα δε μας έχει στείλει για ύπνο?
Το άκρον άωτον της ανοησίας είναι να λες “βαρέθηκα το Ελ Κλάσσικο” και να συμπληρώνεις “έχει ενδιαφέρον να δούμε τι απάντησε η ΠΑΕ ΠΑΟ στον Σάββα Θεοδωρίδη και πως ματαπάντησε ο Σάββας στη ΠΑΕ ΠΑΟ..”.Ασφαλώς Ολυμπιακός και Παναθηναικός είναι τα φαβορί του τίτλου,κάμποσα χρόνια τώρα με κάποιες παρεμβολές,αλλα ειλικρινά όσο κι αν έχω κουραστεί με τα τελευταία Μπαρτσα – Ρεάλ παιχνίδια μπροστά σε αυτό το άθλιο θέαμα στο χορτάρι και στο ακόμα πιο άθλιο στο επικοινωνιακό κομμάτι που προσφερουν οι Έλληνες αιώνιοι ας βλέπω Ελ Κλάσσικο κάθε μέρα.
Κλείνω με τη Ρεάλ με τη πεποίθηση πως χαρακτήρες σαν αυτόν του Μουρίνιο της κάνουν μεγάλη ζημιά….αυτός κι αν έχει κουράσει!!!!!
Στα δικά μας
Το ξανάπαμε ο Πανιώνιος φτιάχνει μια νέα ομάδα απο το μηδέν και ο αποκλεισμός του ΠΑΟ απο το κύπελλο είναι σαν να έδωσε το τρόπαιο στην ομάδα μας.Δε στενοχωρήθηκα ιδιαίτερα απο το χθεσινό 4-0 απο τον Ολυμπιακό,υπάρχει διαφορά κλάσης ανάμεσα στις δύο ομάδες και ήταν λογικό να ηττηθούμε,αλλα κυρ-διαιτητά δώσε μας εκείνο το ρημάδι το πέναλτυ όταν το μάτς ήταν 0-0…έτσι για τη τιμή να βαζαμε και κανένα γκολ,δε θα άλλαζε το νικητή αλλα τι ψυχή είχε?
Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να είμαστε συνεχώς δίπλα στην ομάδα που τώρα ίσως περισσότερο απο ποτέ μας έχει ανάγκη.Χωρίς επεισόδια χωρίς ζημιές διοτι μόνο πρόστιμα δε σηκώνει η τσέπη του Ιστορικού αυτούς τους καιρούς.Ας κάνουμε τη Ν.Σμύρνη καυτή έδρα, ας βοηθήσουμε την ομάδα να δίνει το 100% των δυνατοτήτων της,οι Πανιώνιοι είναι μια οικογένεια και το μόνο που μας έχει μείνει είναι η αγάπη μας για το σύλλογο,αυτό είναι το όπλο μας και με αυτό πρέπει να παλέψουμε.
Ο ΟΦΗ που κόντευε να αποβληθεί απο το πρωτάθλημα λόγω οικονομικών προβλημάτων και διοικητικής αστάθειας,ο ΟΦΗ των καλοκαιρινών μπαραζ φτάνει να είναι μια ομάδα άκρως υπολογίσιμη.Νίκησε την ΑΕΚ,πήρε ισοπαλία απο τον Ολυμπιακό μέσα στο Καραισκάκης και γενικά έχει φέρει πολλά αποτελέσματα εκπλήξεις απέναντι σε αντιπάλους ισχυρότερους στα χαρτιά.Ο Νίκος Αναστόπουλος είναι ο βασικός υπεύθυνος γι αυτή την πολύ ευχάριστη έκπληξη αφού δείχνει ξεκάθαρα πως έχει τη νοοτροπία προπονητή που κατεβάζει ενδεκάδα έτοιμη για όλα. Ο παλιός Αναστό του “νίκη με μισό μηδέν” μάλλον ανήκει στο παρελθόν, ο δικός του ΟΦΗ παίζει την πιο ελκυστική μπάλα απο όλες τις προηγούμενες ομάδες του.
Κλείνω με την έκπληξη της φετεινής χρονιάς στη FOOTBALL LEAGUE ,τον Πλατανιά.Για μένα όχι μόνο της FOOTBALL LEAGUE αλλά και του Ελληνικού ποδοσφαίρου γενικότερα.Η ομάδα των Χανιών διεκδικεί με αξιώσεις την άνοδο στην μεγάλη κατηγορία και μέσα σε 13 αγωνιστικές έχει 9 νίκες ,3 ισοπαλίες και μόλις μία ήττα.Νωρίς είναι ακόμα αλλα κερδίζοντας και τη Λάρισα εκτός έδρας ο Πλατανιάς φαίνεται πως μόνο κομήτης δεν είναι.
Ναστε Καλά
Χάρηκα
Μπλαουγκρίνιας




Μπορεί ο πατέρας μου να μην κατάφερε να με κάνει ΠΑΟΚ αλλά πραγματικά χαίρομαι που με έκανε Μπαρτσελόνα.. Το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει κουράσει εδώ και καιρό, πλέον ασχολούμαστε περισσότερο με (α)μετόχους ,στημένα παιχνίδια, πληρωμένους διαιτητές και λιγότερο με το θέαμα..ποιο θέαμα να μου πεις;! Εγώ πάντως στεναχωρήθηκα αρκετά με το χθεσινό 4-0 αλλά εντάξει δε μπορεί να τα έχουμε όλα σε αυτή τη ζωή..
Καλό βράδυ!
Τι να πεις κι εσύ καημένο παιδί..αφου πέρασες και γνωριμία με τον Moody όσο να’ναι ήταν δύσκολη εμπειρία.ΠΑΟΚάρα ο μπαμπάς ε?Πάντως η δική σου ομάδα στην Ελλάδα πάει καλά κόντρα σε εμπόδια
Καλό μου αγόρι,μικρό είσαι ακόμα και σιγά σιγά θα μάθεις ότι η Μπάρτσα δεν είναι ομάδα αλλά θρησκεία!
Καλημέρα
Πάτερ αμάρτησα……χα χα
Πανιωνάρα μια ζωή!!!!
όλοι μαζί τώρα στα δύσκολα
Γραφε πιο συχνά για την ομάδα,η Μπαρτσα και η Ρεάλ δεν έχουν ανάγκη και για τις άλλες ομάδες ας ασχοληθούν τα δικά τους blogs
Jason αυτό το blog προτιμά πλέον να αναφέρεται στις μικρές ομάδες, δε βαριέσαι όσο πιο πολλοί τοσο πιο καλά.Ο Πανιώνιος αναφέρεται πάντα όπως ξέρεις.
Καλημέρα κι από εμένα..
Αλλά για την ιστορία,δηλώνω φανατικός οπαδός της Ρεάλ…
Η Ρεάλ έχει τεράστιες παθογένειες τώρα πια σαν ομάδα…
έχει ένα καταπληκτικό προπονητή αλλά ένα άθλιο υλικό…και σηκώνει μεγάλη συζήτηση η θεραπεία της….
Πολύ καλό κείμενο πάντως!!
Δε νομίζω να έχει άλλα προβλήματα η Ρεάλ εκτός απο την εξωφρενική προσωπικότητα του προπονητή της.Είναι 5 βαθμούς μπροστά απο την Μπαρτσελώνα,είναι πρώτο φαβορί για το πρωτάθλημα και παραμένει και στο παιχνίδι του Τσάμπιονς Λήγκ,αν τα κατακτήσει?
Μου φαίνεται πως αδικείς το υλικό της ομάδας σου,αποτελείται απο εξαιρετικούς παίκτες,καποιοι ναι είναι βεντέτες αλλα η ποδοσφαιρική,δε λεω η χρηματιστηριακή,αξία τους είναι μεγάλη.Ο Μουρίνιο κατα τη γνώμη μου και το έχω ξαναγράψει είναι επιστήμονας στο να παίρνει αποτελέσματα και να αποπροσανατολίζει αγωνιστικά την αντίπαλη ομάδα.Ωστόσο αυτά τα καραγκιοζιλίκια με τις μιμήσεις καγκουρώ,με το δάκτυλο στο μάτι του βοηθού προπονητή της Μπαρτσελώνα και με το πιάσιμο της μύτης του σε παντομίμα μποχας όταν πέρασε δίπλα του ο Μέσι δείχνουν ένα άτομο που στάζει μνησικακία.Άλλωστε επειδή παρακολουθώ φανατικά ξενο ποδόσφαιρο ειλικρινά δε θυμάμαι καμμιά του ομάδα να προσφέρει θέαμα εκτός φυσικά απο την Ρεάλ που παίζει μπαλάρα.Όταν μια ομάδα έχει σαν σημείο το μυαλό του προπονητή της,τη συμπεριφορά του και το επικοινωνιακό του κολπάκι αντι για την αγωνιστική της παρουσία τότε εμένα κάτι με απωθεί.
Σ’ευχαριστώ πάρα πολύ για ην επίσκεψη να’σαι καλά
η Ρεάλ έχει απορρίψει κάθε πιθανότητα να μετρηθεί με την Μπάρτσα χωρίς κόμπλεξ,άρα δε θα μπορέσει ποτέ να κερδίσει ματς ή τις εντυπώσεις των λογικά και αντικειμενικά σκεπτόμενων ανθρώπων…όταν τύποι σαν τον Μουρίνιο, ή δημοσιογράφοι, ή απλοί άνθρωποι σαν κι εμάς, μάθουν ότι ο σεβασμός στην αντίπαλη ομάδα, στην ιστορία της και στην προσπάθεια των παικτών της, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να κατανοήσουν ή να αντιληφθούν ποια είναι η ομορφιά του ποδοσφαίρου, αν γίνει αυτό, τότε θα έχουμε κάνει ένα βήμα μπροστά, θα βλέπουμε ποια είναι η πραγματικότητα…
όταν λοιπόν ταγάρ, γράφεις μπαλαλάικα, χαίρομαι που δε διαβάζω ευνουχισμένα κείμενα ή παπαριές…
υγ. εμείς εδώ κόβουμε δέκα χιλιάδες εισιτήρια για να βλέπουμε πώς χάνει κανείς την … μπάλλα, το νόημα και τα λεφτά του…
καλημερούδια μπαρτσοπανιωνάκι!
Την ιστορία της Ρεάλ την χαλάει ο Μουρίνιο με τη συμπεριφορά του. Όμως ξαναλέω παραμένει ένας τεράστιος σύλλογος που για μένα έχει συμβάλει στο να βλέπει ο κόσμος ωραία μπάλα,να σου θυμίσω πως πριν πάει ο Πορτογάλος στη Μαδρίτη πολλοί απο τους φιλάθλους της Ρεάλ δήλωναν αντίθεση σε αυτόν τον ερχομό για να μη περάσει στην ομάδα τη νοοτροπία “αποτέλεσμα με κάθε τρόπο”.Θυμίζω ακόμα πως οι φίλαθλοι της Ρεάλ στο 1-3 μέσα στο Μπερναμπέου απο τη Μπάρτσα σε ένα σόου του Ροναλντίνιο είχαν σηκωθεί και χειροκροτούσαν.Έτσι είναι οι μεγάλοι σύλλογοι και ο Μουρίνιο είναι μικρός για τη Ρεάλ.