WATERS , BLACK HEAVEN..ΤΟ ΡΟΚ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 90 ΚΑΙ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΞΑΝΑΡΧΟΝΤΑΙ

WATERS : OUT IN THE LIGHT(2011)

LABEL CITY SLANG

Καλά συμφωνώ ,το WATERS δεν είναι και το πιο ευφάνταστο ψευδώνυμο που θα μπορούσε να βρει κανείς για μουσικό σχήμα αλλά και πως να προφέρει η καημένη η γλώσσα το όνομα Van Pierszalowski  χωρίς να πάθει κάκωση?

Ο φίλος μας ο Van λοιπόν αποχαιρέτησε το προηγούμενο indie-folk συγκροτημά του τους PORT O’ BRIEN κι αποφάσισε να παλέψει λίγο παραπάνω με τη κιθάρα του.Ο αγώνας είναι σκληρός αλλα και συναρπαστικός για τα αυτάκια όλων όσων αγαπήσαμε ήχους σαν αυτούς των NADA SURF , FOUNTAINS OF WAYNE , REPLACEMENTS.Για τέτοιους pop-rock ήχους “σκότωναν” τα κολλεγιακά ραδιόφωνα σε ΗΠΑ και Καναδά τη δεκαετία του 90.Ο ήχος των ή του WATERS ,όπως προτιμάτε, δεν είναι μια καινούργια μουσική πρόταση είναι όμως μια πολύ καλή μουσική πρόταση.Η μαγκιά του Van βρίσκεται στο ότι ξέρει να “γεμίζει” και να απογειώνει τα τραγούδια στη κατάλληλη στιγμή.Οι κιθάρες κυριαρχούν χωρίς περιττά σόλα αυταρέσκειας,δηλώνουν τη παρουσία τους και κάνουν γόνατα και χέρια να ανεβοκατεβαίνουν στο ρυθμό.

Προσέξτε μόνο πώς το ξαδελφάκι των WHITE STRIPES γλυκαίνει τον ήχο του στο FOR THE ONE ,και στο TAKE ME OUT TO THE COAST   ή πως ένας Bill Callahan λιγότερο ηττημένος και σαφώς πιο μπλουζ ροκ κοβει και ράβει στο O HOLY BREAK OF DAY.Πόσο ύπουλα ποπ ξεκινάει το OUT IN THE LIGHT κι εκει που νομίζεις πως θα σε ρίξει σε τσακώνει απο το σβέρκο με μια εθιστική μελωδία σαν παιδικού τραγουδιού που δε μπορείς να καταλάβεις γιατι σου αρέσει τόσο.Το πιο κοντινό σε SONIC YOUTH ξεκίνημα το έχει το BACK TO YOU αλλά μη τα ξαναλέμε,ασφαλώς όλα αυτά κάπου τα έχεις ξανακούσει αλλά ρε γαμώτο τα έχεις νοσταλγήσει κιόλας.Είναι κάτι σαν το ένα μπουκάλι μπύρας παραπάνω για έναν έφηβο,η μια βόλτα με τη παρέα και η ατμόσφαιρα να μυρίζει ζωή. Βγάζει ενέργεια το άλμπουμ χωρίς να υπάρχει η παραμικρή ευκολία ή αφέλεια, τα τραγούδια είναι τόσο καλοδουλεμένα και καθόλου προβλέψιμα που όταν τελειώσεις με την ακρόαση του άλμπουμ η διαθεσή σου έχει ανέβει λιγάκι.Ο Van ξέρει πολύ καλά τι κάνει,άλλωστε ούτε στον τομέα “μελωδική μπαλάντα” υστερεί καθόλου,προσέξτε λιγάκι τα ΟNES YOU HAD BEFORE και MICKEY MANTLE και θα γευτείτε τη “χαρά” της μελαγχολίας που γεννούν τέτοιου είδους τραγούδια.To mid-tempo του SAN FRANCISCO θα σας λύσει κάθε απορία σχετικά με το πόσο ανάγκη έχουμε τα απλά ροκ τραγούδια την σήμερον ημέρα.

Το OUT IN THE LIGHT πέρασε εντελώς απαρατήρητο από τη συντριπτική πλειοψηφία των “ραδιοφωνικών σταθμών”(και τα δύο σε εισαγωγικά) στην Ελλάδα.Ας είναι, δε χρειάζεται και τόσο σπρώξιμο γιατι τέτοια άλμπουμς βρίσκουν κάπως το δρόμο τους και δεν έχουν ανάγκη ροκάδες που συνδιάζουν τη Γαρμπή με τον Rory και τους Dire Straits με τον Κότσιρα.

BLACK HEAVEN : DYSTOPIA

LABEL : TRISOL

Αν είστε παιδί της τσιμεντούπολης,αν έχετε μάθει να ζείτε με τρελά γρήγορους ρυθμούς, αν είστε ψιλοεξαρτημένοι-με τη καλή έννοια-απο παιχνίδια περιπέτειας ή φαντασίας στον η/υ..χμμ μάλλον βρήκατε μια ιδανική μουσική υπόκρουση για όλες σας αυτές τις ασχολίες.

Martin Schindler αυτός είναι ο εγκέφαλος που βρίσκεται πίσω απο αυτό το απίστευτο electronica-goth-industrial σχήμα.Η Αποκάλυψη θα λάβει χώρα σε μεγάλο αστικό κέντρο. Οι ουρανοί θα γίνουν γκρί και θα σκοτεινιάζουν ρίχνοντας βροχή απο break-beats.Η τελική μάχη του καλού με το κακό θα είναι τόσο γρήγορη που δε θα την πιάνει το μάτι.Πλάσματα απο τη πιο μυστήρια πλευρά του υποσυνείδητου θα εμφανιστούν φορώντας μαύρα και θα μιλούν για κυριαρχία,ξεχασμένοι άγγελοι που δεν έχουν πει ακόμα τη τελευταία τους λέξη καλούνται να αντιμετωπίσουν την απειλή.Die Zeit die bleibt ένα κομμάτι που θα μπορούσε να αποτελεί την εισαγωγή μιας goth-opera όταν οι κατακτητές θα φορούν ομοιόμορφα κοστούμια και ανέκφραστα πρόσωπα ενώ οι κατακτημένοι θα κοιτουν με νεκρό βλέμμα προς το πουθενά. Das Tor   Zur Welt και Lachelnd Geht Die Welt Zugrunde είναι ο ορισμός της ταχύτητας όσον αφορά τα electro-beats δυο κομμάτια που αν κάποιο κλαμπ-μπαρ indie-dance φιλοσοφίας σέβεται τον εαυτό του θα τα φιλοξενήσει στα πλατό.Τα παιδιά απο την Κολωνία δεν αστειεύονται άλλωστε στη Γερμανία υπάρχει μια ολόκληρη παράδοση με ψαγμένη industrial-electro-dance κουλτούρα που όπως φαίνεται καλά κρατεί.Υπάρχει μια νεολαία ,μικρό ή μεγάλο κομμάτι δε γνωρίζω, που αντιστέκεται με όπλο αυτό το είδος της μουσικής στο νεοσυντηρητισμό της κοινωνίας και στη νέα τάξη πραγμάτων.Οι BLACK HEAVEN είναι θυμωμένοι και αποφασισμένοι να πολεμήσουν.Αντιληφθείτε πόσο μαγικα συνδιάζουν τη μανία καταδίωξης με την free-style μελωδία στο Mensch ή στο Neues Blut δεν έχουμε να κάνουμε με ρομποτική μουσική βγαλμένη απο πρόγραμμα, έχουμε να κάνουμε με ένα ηλεκτρονικό όραμα ή καλύτερα με έναν ηλεκτρονικό εφιάλτη ενός απειλητικού αύριο.Schwarze Asche…μαύρη στάχτη,ρυθμός που θυμίζει το αγωνιώδες αγκομαχητό ανθρώπου που ανεβαίνει με δυσκολία έναν αμμόλοφο.Η club αισθητική του Himmel Ohne Sterne (ουρανός χωρίς αστέρια) μόνο απαρατήρητη δεν περνάει.Μάλλον  οι Kraftwerk βρηκαν ένα ανηψάκι που θα τους κάνει πολύ περήφανους.

Μαγικά δείγματα επικής electronica θα βρούμε στα Ich Spiele Dort Am Großen Tisch και Ich Sehe και ειδικά το πρώτο έχει και κάποιες μικρες πιτσιλιές απο John Barry. Αλμπουμ έκπληξη γιατι η ηλεκτρονική μουσική μοιάζει να έχει στερέψει η να αναλώνεται σε δήθεν ονόματα -πρωτοπόρους που απλά παίζουν με τους υπολογιστές τους κι έχουν καλές δημόσιες σχέσεις.

Οι BLACK HEAVEN κάνουν τη διαφορά και μια ευκαιρία την αξίζουν

Καλή Ακρόαση

Advertisement