ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΤΑΤΟΥΑΖ (THE GIRL WITH THE DRAGON TATTOO) (2011)….ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΤΑΤΟΥΑΖ (THE GIRL WITH THE DRAGON TATTOO) (2011)

Σκηνοθεσία : Ντέιβιντ Φίντσερ

Πρωταγωνιστούν : Ντάνιελ Κρέγκ , Ρούνι Μάρα , Κρίστοφερ Πλάμμερ , Στέλαν Σκάρσγκαρντ

 

Αυτός είναι δημοσιογράφος που καταδικάζεται για συκοφαντική δυσφήμιση, αυτή είναι μια νεαρή πανκ αντικοινωνική ερευνήτρια ικανότατη στη δουλειά της αλλα με τεράστιο πρόβλημα στο τομέα συναναστροφή.Αυτός θα κληθεί απο έναν μεγιστάνα να ανακαλύψει ένα μυστήριο 45 ετών,αυτή κάποια στιγμή θα βρεθεί στον δρόμο του σαν βοηθός του.

Αυτός , αυτή και το μυστήριο λοιπόν και μάλιστα σε επανέκδοση μια και το πρώτο βιβλίο απο τη τριλογία του συγγραφέα Στίγκ Λαρσον μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη πριν απο 3 χρόνια απο τον σκηνοθέτη Νιλς Αρντεν Οπλεβ.Ο Φίντσερ βέβαια πολύ πιο έμπειρος στα θρίλερ απο τον Δανό συναδελφό του αφου έχει σκηνοθετήσει δυο απο τα σημαντικότερα των τελευταίων 20 ετών τα SEVEN και ZODIAC καλείται και πάλι να δώσει τα φώτα του στο είδος που τον ανέδειξε.Όπως είναι φυσικό το στοίχημα είναι εύκολο για τον Αμερικάνο κινηματογραφιστή,έχει δίπλα του  ένα ικανότατο επιτελείο ηθοποιών, τον φωτογράφο Τζεφ Κρονενγουεθ (συνεργάτη του στα THE FIGHT CLUB και THE SOCIAL NETWORK), δυο τύπους που σκίζουν απο “σκοτεινή μουσική ατμόσφαιρα” τους Trent Reznor και Αtticus Ross (επίσης συνεργάτες στο THE SOCIAL NETWORK) και τον σεναριογράφο Στήβεν Ζάιλλιαν (Η ΛΙΣΤΑ ΤΟΥ ΣΙΝΤΛΕΡ , AMERICAN GANGSTER , MISSION IMPOSSIBLE).Στα χαρτιά λοιπόν όλα φαίνονται μια χαρά,είναι όμως έτσι?

Ξεκαθαρίζω απο την αρχή ότι έχοντας δει τη πρώτη ταινία είναι φυσικό να γνωρίζω πως περίπου εξελίσσεται η ιστορία άρα το όποιο στοιχείο έκπληξης που μπορεί να κρύβει η νέα έκδοση του ΚΟΡΙΤΣΙΟΥ δε με πολυαιφνιδιάζει. Καλύτερα λοιπόν,όσον αφορά τα κινηματογραφόφιλα ενστικτά σας,να μην έχετε δει τη πρώτη ταινία. Αυτά όσον αφορα το κομμάτι της ιστορίας. Όσον αφορά το ρυθμό και την αφήγηση ο Φίντσερ παραμένει πολύ απλά άφθαστος.Αρκετά μεγάλη η διάρκεια του φιλμ, 158 λεπτά,αλλα τουλάχιστον εμένα δε με κούρασε διοτι ο σκηνοθέτης κατάφερε με τη γνωστή του μαεστρία να σε βάζει σιγά -σιγά και μεθοδικά στο κλίμα μιας οικογένειας και μιας ζωής που κρύβει άκρως επικίνδυνα μυστικά. Οι παράλληλες ζωές του δημοσιογράφου Μικαέλ (ικανοποιητικότατος ο Ντάνιελ Κραίγκ στο ρόλο) και της ερευνήτριας Λίζμπετ (ακόμα πιο ικανοποιητική η Ρούνι Μάρα) παρουσιάζονται με τέτοιο τρόπο ώστε ενώ στην ουσία έχουμε δυο διαφορετικές ιστορίες ο θεατής νομίζει οτι παρακολουθεί μία.Φυσικά όταν οι δύο βασικοί ήρωες θα συναντηθούν τα πράγματα αποκτούν ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Ο βετεράνος Κρίστοφερ Πλάμμερ παρουσιάζει για άλλη μια φορά ένα πειστικότατο πορτραίτο πάτερ φαμίλια ενώ ο Στέλαν Σκάρσγκαρντ δείχνει και πάλι πόσο καλούς δεύτερους ρόλους μπορεί να πλάσει.Η ατμόσφαιρα σκοτεινή , κρύα , αφιλόξενη και ύπουλη. Ο Σουηδικός “παράδεισος”  συχνά αδιάφορος ή ακόμα και εχθρικός.Μια οικογένεια “οικονομικών ευεργετών” που απέχει πολύ απο το πρότυπο της ευτυχίας και του “Σουηδικού Ονείρου”.

Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο οπότε δε ξέρω κατα πόσο φαίνεται συναρπαστική η ιστορία στα μάτια του αναγνώστη,ωστόσο και τις δύο φορές η παρουσίαση της στην οθόνη δε με άφησε και πολύ ικανοποιημένο. Η δεύτερη μου φάνηκε αρκετά καλύτερη αλλα απο σκηνοθετικής απόψης η για να το γενικεύσω απο τεχνικής άποψης.Δε μου βγάζει όμως ούτε ιδιαίτερη αγωνία ,κάτι που ζητάω απο ένα θρίλερ, ούτε ιδιαίτερο μυστήριο και σε τελική ανάλυση κάποια παρόμοια “κρυφά χαρτιά” που επιφυλάσσουν τα φινάλε τα έχω χορτάσει. Φυσικά όλα αυτά είναι καθαρά υποκειμενικά διοτι όπως προανέφερα δια χειρός Φίντσερ το φιλμ κυλάει μια χαρά σε σχέση με τη διάρκεια αλλα δε πιστεύω με τίποτα πως θα είναι μια ταινία που θα θυμάμαι για καιρό.

Στα χέρια άλλου κινηματογραφιστή μπορεί να είχες βαρεθεί μετά τη μιά ώρα αλλα αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να βασιζόμαστε μόνο στην ικανότητα ενός σκηνοθέτη,πρέπει και το σενάριο να σπρώχνει λίγο τα πραγματα βάση εξελίξεων στα γεγονότα και στους χαρακτήρες.Το βιβλίο απ’όσο ξέρω είναι τεράστιο σε μέγεθος και πολύ πιθανό να είναι ιδιαίτερα δύσκολο να το συμπτύξεις σε κινηματογραφικό σενάριο,σίγουρα κάτι γοητευτικό θα έχει για να βγει στις αίθουσες δυο φορές αλλα ξαναλέω σαν ιστορία δε με κέρδισε ιδιαίτερα.

Εξαρτάται τι θέλει να δει ο καθένας απο μας

Καλή Διασκέδαση

 

Advertisement